Internationale standaard voor webtoegankelijkheid

De nieuwe Europese richtlijn voor de toegankelijkheid van websites en mobiele applicaties van overheidsinstanties treedt op 22 december 2016 in werking. Met de richtlijn wil Europa bijdragen aan een samenleving waarin niemand wordt buitengesloten. Om in lijn te blijven met het Europese beleid zijn de Nederlandse Webrichtlijnen op de ‘pas toe of leg uit’-lijst van het Forum Standaardisatie vervangen door de Europese standaard EN 301 549.

Internet toegankelijk voor iedereen

Het doel van webrichtlijnen is dat iedereen gebruik kan maken van digitale diensten en producten.
De Europese standaard maakt dit mogelijk. In Nederland betekent deze richtlijn geen grote overgang omdat Nederland al voldoet aan de richtlijnen volgens WCAG 2.0. Die standaard is een onderdeel van de Europese standaard.

De focus verandert wel: waar de Webrichtlijnen over toegankelijkheid én bouwkwaliteit gingen, is de Europese standaard alleen op toegankelijkheid gericht. Het onderdeel van de Webrichtlijnen dat over bouwkwaliteit gaat is daarom niet meer verplicht. Dit deel is als aparte standaard opgenomen op de lijst met aanbevolen standaarden, onder de naam Principe Universeel.

Webrichtlijnen vs nieuwe richtlijn EN 301 549
Wet Generieke Digitale Infrastructuur (GDI)

De Europese richtlijn zal naar verwachting omgezet worden in de Nederlandse wet Generieke Digitale Infrastructuur (GDI). Eind 2018 wordt deze wet verwacht verwacht. Toegankelijkheid is dan wettelijke verplicht.

Bij de introductie van de wet, maar mogelijk al eerder, kan het toepassingsgebied van de standaard uitgebreid worden. Op dit moment geldt de verplichting alleen voor webgebaseerde producten en diensten (websites en webapps). In de toekomst kan de verplichting ook gaan gelden voor digitale documenten die niet online worden aangeboden en voor mobiele applicaties (apps).